مقدمه و هدف: دوره‌های فلوشیپ برای ارتقا سطح دانش، مهارت و عملکرد متخصصان بالینی پزشکی طراحی شده است. آزمون ورودی این دوره شامل سؤالات چهارگزینه‌ای است. طراحی این‌گونه سؤالات آسان نمی‌باشد، لذا پایش مداوم سؤالات برای حفظ و ارتقای کیفیت آن‌ها حیاتی است. در این پژوهش سؤالات آزمون ورودی فلوشیپ گروه قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال‌های 1400 و 1401 مورد بررسی قرارگرفت.
مواد و روش‏ها: ساختار 130 سئوال چهار‌گزینه‌ای با استفاده از چک‌لیست طراحی شده ارزیابی و تاکسونومی آنها مشخص شد. ضریب دشواری و تمیز و کارائی گزینه‌های انحرافی و پایایی سؤالات آزمون تعیین و ارتباط آنها محاسبه شد.
یافته‏ها: 61%سئوالات اشکال در ساقه و 62% سئوالات اشکال در گزینه‌ها داشتند. 66 % سؤالات در تاکسونومی I قرار داشتند، 67% سؤالات دارای دشواری مناسب بودند، 58% سؤالات دارای تمیز مناسب بودند و سؤالات با سه گزینه کارا، 47 % سؤالات را تشکیل می‌دادند. میزان پایایی این آزمون‌ها 788/0و826/0 بود. بین تعداد اشکال در ساقه با تعداد اشکال در گزینه‌های سؤال، بین طبقه دشواری و تعداد گزینه‌های کارا همبستگی معنی‌دار و مثبت وجود داشت. بین تعداد اشکال در ساقه سؤال با تاکسونومی سؤالات، بین طبقه دشواری و طبقه تمیز، طبقه تمیز و تعداد گزینه‌های انحرافی کارا همبستگی معنی‌دار و منفی وجود داشت.
نتیجه‏گیری: پایایی این آزمون‌های خوب بود؛ اما سؤالات با دشواری یا تمیز مناسب یا سئوالات با تعداد گزینه‌های انحرافی با عملکرد بالا حدود نیمی از سؤالات را تشکیل می‌دادند و اشکالات ساختاری در بسیاری از سؤالات وجود داشت. تاکسونومی بیشتر سؤالات در طبقه I قرار‌داشت.