فراوانی باکتری های جدا شده و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن ها در نمونه های کشت خون مثبت جدا شده از بیماران مراجعه کننده به بخش های مختلف بیمارستان توحید شهر سنندج ( 1393-1392)

نوع مقاله: اصیل

نویسندگان

1 گروه میکروب شناسی، مرکز تحقیقات سلولی-مولکولی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

2 1 . کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 3 . گروه میکروب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

3 2 . مرکز تحقیقات سلولی-مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 3 . گروه میکروب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

4 1 . کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 3 . گروه میکروب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

5 1 . کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران 3 . گروه میکروب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: حضور باکتری زنده در خون نشان‌ دهنده عفونت خونی است که درصورت عدم درمان مناسب با مرگ و میر بالایی همراه می باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان فراوانی عوامل باکتریایی ایجاد کننده عفونت‌ خونی و الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ ها در بیماران مراجعه کننده به یمارستان توحید در شهر سنندج طی سال های 1392-1393می‌باشد.
روش کار: مطالعه حاضر روی 3242 بیمار انجام شد. نمونه‌ های کشت خون مثبت بیماران مورد بررسی قرار گرفتند و پس از جداسازی باکتری‌ ها، آزمون حساسیت آنتی بیوتیکی به روش انتشار از دیسک مطابق با دستورالعمل Clinical Laboratory Standard Institute (CLSI) انجام شد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS 16 و تعیین توزیع فراوانی محاسبه شدند.
یافته ها: تعداد 180 نمونه کشت مثبت خون طی یک سال جدا سازی شدند. بیشترین فراوانی مربوط به ﺍﺳﺘﺎﻓﻴﻠﻮﻛﻮﻛﻮﺱ ﺍﭘﻴﺪﺭﻣﻴﺪﻳﺲ (11/51 درصد) و کمترین مربوط به سراشیا (11/1 درصد) بود. بیشترین مقاومت در بین ایزوله ها نسبت به آنتی بیوتیک های ونکومایسین، آمیکاسین، آمپی سیلین، سولفومتوکسازول، سفوتاکسیم، سفتی زوکسیم، پنی سیلین و تتراسایکلین مشاهده شد. بیشترین و کمترین ایزوله های باکتریایی به ترتیب در بخش های کودکان (50 ایزوله)، اورژانس (5 ایزوله) و سرپایی (5 ایزوله) جداسازی شدند. بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی در بخش های مختلف بیمارستان نسبت به آمپی سیلین بود.
نتیجه گیری: با تجویز مناسب آنتی‌بیوتیک ها، منطبق با نتایج دقیق آنتی‌ بیوگرام و به همراه رعایت اصول بهداشتی در بخش‌های مختلف بیمارستان، مخصوصا در بخش کودکان، می توان نسبت به درمان صحیح بیمارن و کاهش هزینه‌های درمانی اقدام نمود.

کلیدواژه‌ها