<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>Navid No</title>
			<title_fa>نوید نو</title_fa>
			<short_title></short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn>2645-5919</journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2645-5927</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>fa</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>1405</year>
				<month>6</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2026</year>
				<month>8</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>29</volume>
			<number>98</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>جهانی شدن حرفه پرستاری : فرصت ها و پیامدها</title_fa>
				<title>Nursing Globalization: Opportunities and Implications</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>نامه به سردبیر</content_type_fa>
				<content_type>Letter to editor</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[در میان چالش های بی شمار نظام های بهداشتی، جهانی شدن خدمات سلامت یکی از مهم ترین و پیچیده ترین مسائلی است که می تواند بر سلامت جوامع تأثیرگذار باشد. فوریت مشکلات قرن 21 ایجاب می کند که پرستاران به یک دیدگاهی جهانی در مورد سلامت دست یابند. همچنین علوم پرستاری باید توانایی مواجهه با بیماری های جدید و نوظهور را داشته باشند، مرزها سنتی سیستم پرستاری را کمرنگ کند و مراقبت های بهداشتی و سلامت را در سراسر جهان به یکدیگر نزدیکتر سازد. با توجه به اینکه جهانی شدن فرایندی اجتناب ناپذیری است، می توان آن را فرصتی برای رشد و توسعه حرفه پرستاری دانست و مدیران و متخصصان این حوزه را به مشارکت فعال تر در سیاست گذاری های مرتبط با جهانی شدن تشویق کرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Among the numerous challenges faced by healthcare systems, the globalization of health services is one of the most important and complex issues that can influence the well-being of communities. The urgent problems of the 21st century require nurses to adopt a global perspective on health. Nursing science must also be capable of addressing new and emerging diseases, reducing traditional boundaries within the nursing system, and bringing healthcare practices around the world closer together. Since globalization is inevitable, it can be viewed as an opportunity for the advancement of the nursing profession. Therefore, managers and experts in this field should be encouraged to participate more actively in policy-making related to the globalization of nursing.]]></abstract>
				<keyword_fa>جهانی شدن، حرفه پرستاری، فرصت ها، پیامدها</keyword_fa>
				<keyword>Globalization, nursing profession, Opportunities, Implications</keyword>
				<start_page>1</start_page>
				<end_page>5</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28260.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Roohangiz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shiravani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>روح انگیز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>روح انگیز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شیروانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>1367shirvani.r@gmail.com</email>
				<code>124253</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD student in nursing, School of Nursing, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، دانشکده پرستاری دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Javad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Askarpour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>جواد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عسکرپور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>124255</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Master's degree student in Community Health Nursing, Razi School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Omrani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عمرانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>124411</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Master's degree student in Community Health Nursing, Razi School of Nursing and Midwifery, Kerman University of Medical Sciences, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahboobeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moradi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محبوبه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محبوبه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahbubemoradii@gmail.com</email>
				<code>124412</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD student in nursing, School of Nursing, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تخصصی پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Farzaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Taghaee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فرزانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فرزانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>تقئی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ftaghaee@yahoo.com</email>
				<code>124254</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>PhD student in nursing, Department of Pediatric Nursing, School of Nursing, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تخصصی پرستاری، گروه پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>ارتباط کیفیت زندگی و رضایت از زندگی دستیاران تخصصی دانشگاه علوم پزشکی مشهد: یک مطالعه مقطعی</title_fa>
				<title>Relationship between Quality of Life and Life Satisfaction among Medical Residents at Mashhad University of Medical Sciences: A Cross-Sectional Study</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: رزیدنت ها به دلیل ساعات کاری طولانی، کشیک‌های مکرر و فشارهای روانی، در معرض کاهش کیفیت و رضایت از زندگی قرار دارند. این مطالعه با هدف تعیین وضعیت کیفیت و رضایت از زندگی و بررسی عوامل مرتبط با آن‌ها در دستیاران تخصصی انجام شد.مواد و روش‏ها: این مطالعه مقطعی در سال 1397 بر روی 241 دستیار تخصصی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با نمونه گیری به صورت سرشماری انجام شد. کیفیت زندگی توسط پرسشنامه SF-36 و رضایت از زندگی توسط پرسشنامه Satisfaction with Life Scale (SWLS) ارزیابی گردید.یافته ‏ها: میانگین سنی دستیاران 4/45 ± 31/8 سال بود و 61% را زنان تشکیل می‌دادند. 63% دستیاران رضایت از زندگی (15SWLS&gt;) مطلوبی داشتند. رضایت از زندگی با سال دستیاری و علاقه به رشته ارتباط معنی‌داری نشان داد (0/001p=). به‌طوری‌که 72% افراد علاقه‌مند دارای رضایت بالای زندگی بودند. کیفیت زندگی در اغلب ابعاد در دستیاران سال سوم به طور معنی‌داری بالاتر از دستیاران سال اول بود (0/001p&lt;). دستیاران رشته‌های غیرجراحی در سلامت عمومی، سلامت روان، سرزندگی، عملکرد اجتماعی و درد جسمانی نمرات بالاتری نسبت به دستیاران رشته‌های جراحی کسب کردند. همچنین، علاقمندی با کیفیت زندگی مطلوب‌تر همراه بود (0/001p&lt;)  و بین کیفیت و رضایت از زندگی همبستگی (0/001p&lt; ،0/543r=) مثبت و معنی‌داری مشاهده شد.نتیجه‏ گیری: مقطع دستیاری، نوع رشته و علاقه به رشته با کیفیت و رضایت از زندگی دستیاران ارتباط داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات آموزشی، رفاهی و حمایتی ممکن است در ارتقای این شاخص‌ها مؤثر باشند، برای تأیید این موضوع و روابط علّی، مطالعات بیشتری مورد نیاز است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: Medical residents are exposed to reduced quality of life (QoL) and life satisfaction (LS) due to long working hours, frequent shifts, and psychological stress. This study aimed to determine the status of QoL and LS and to investigate their associated factors among residents.Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted in 2018 among 241 medical residents at Mashhad University of Medical Sciences using a census sampling method. QoL was assessed using the Short Form-36 Health Survey (SF-36), and LS using the Satisfaction with Life Scale (SWLS).Results: The mean age of the residents was 31.8 ± 4.45 years, and 61% were female. Overall, 63% of residents reported satisfactory LS (SWLS &gt; 15). LS was significantly associated with residency year and interest (p = 0.001), with 72% of residents who were interested in their specialty reporting higher LS. QoL scores in most domains were significantly higher among third-year residents compared with first-year residents (p &lt; 0.001). Non-surgical residents achieved significantly higher scores in general health, mental health, vitality, social functioning, and bodily pain than those in surgical specialties. Additionally, interest in specialty was associated with better QoL (p &lt; 0.001). A significant positive correlation was observed between QoL and LS (r = 0.543, p &lt; 0.001).Conclusion: Residency year, specialty, and interest in specialty were associated with QoL and LS among residents. These findings suggest that educational, welfare, and supportive interventions may contribute to improving these outcomes. However, further studies are required to confirm these associations and explore potential causal relationships.]]></abstract>
				<keyword_fa>کیفیت زندگی، رضایت از زندگی، دستیار تخصصی، اموزش پزشکی، سلامت روان</keyword_fa>
				<keyword>Quality of life, Life Satisfaction, Medical Residents, Medical education, Mental health</keyword>
				<start_page>6</start_page>
				<end_page>20</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28300.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghazaee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قضایی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghazaeihs2@mums.ac.ir</email>
				<code>124407</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MD., Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری حرفه ای پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Motahareh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Zanjirian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مطهره</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مطهره</middle_name_fa>
				<last_name_fa>زنجیریان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zanjirianm911@mums.ac.ir</email>
				<code>124408</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MD., Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری حرفه ای پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maliheh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Dadgarmoghaddam</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ملیحه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ملیحه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>دادگر مقدم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>dadgarmm@mums.ac.ir</email>
				<code>124409</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Community Medicine Department, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد،  گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Emadzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عمادزاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>emadzadehm@mums.ac.ir</email>
				<code>124410</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Metabolic Syndrome Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
 Clinical Research Development Unit, Ghaem Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، مرکز تحقیقات سندرم متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
 واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان قائم، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تحلیل مفهوم فرسودگی شغلی در مراقبین خانوادگی سالمندان با استفاده از رویکرد واکر و اوانت</title_fa>
				<title>Burnout in Family Caregivers of Older Adults: A Concept Analysis Using the Walker and Avant Approach</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: با افزایش جمعیت سالمندان، مراقبین خانوادگی نقش اصلی در ارائه مراقبت‌های طولانی‌مدت دارند و در معرض فشارهای جسمی، روانی و اجتماعی قرار می‌گیرند که می‌تواند به فرسودگی شغلی منجر شود. با وجود مطالعات متعدد، ماهیت مفهومی این پدیده در مراقبین خانوادگی سالمندان به‌طور شفاف تبیین نشده است. این مطالعه با هدف تحلیل مفهوم فرسودگی شغلی در مراقبین خانوادگی سالمندان و شناسایی ویژگی‌های تعریف‌کننده، پیشایندها و پیامدهای آن انجام شد.مواد و روش‏ها: این پژوهش یک تحلیل مفهوم بر اساس مدل هشت‌مرحله‌ای Walker Avant (2005) بود. جستجوی نظام‌مند متون مطابق دستورالعمل PRISMA در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar انجام شد. مقالات فارسی و انگلیسی پس از حذف موارد تکراری و غربالگری بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و در نهایت 18 مطالعه وارد تحلیل شد. ویژگی‌های کلیدی شامل تعاریف، ابعاد، پیشایندها و پیامدها استخراج و در چارچوب مدل تحلیل گردید.یافته‏ ها: ویژگی‌های تعریف‌کننده شامل خستگی عاطفی و جسمی، کاهش انرژی، احساس درماندگی و افت عملکرد مراقبتی بود. پیشایندهای اصلی شامل بار مراقبتی طولانی‌مدت، کمبود حمایت اجتماعی، مشکلات مالی و شدت وابستگی سالمند، و پیامدها شامل اضطراب، افسردگی، مشکلات جسمی، کاهش کیفیت زندگی و افت کیفیت مراقبت شناسایی شد.نتیجه‏گیری: ویژگی‌های تعریف‌کننده شامل خستگی عاطفی و جسمی، کاهش انرژی، احساس درماندگی و افت عملکرد مراقبتی بود. پیشایندهای اصلی شامل بار مراقبتی طولانی‌مدت، کمبود حمایت اجتماعی، مشکلات مالی و شدت وابستگی سالمند، و پیامدها شامل اضطراب، افسردگی، مشکلات جسمی، کاهش کیفیت زندگی و افت کیفیت مراقبت شناسایی شد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: Family caregivers provide the majority of long-term care for older adults and are exposed to substantial physical, psychological, and social strain, often leading to burnout. Despite numerous studies, the conceptual nature of burnout among family caregivers of older adults has not been clearly defined.: This study aimed to analyze the concept of burnout in family caregivers of older adults by identifying its defining attributes, antecedents, and consequences.Materials and Methods: A concept analysis was conducted using Walker and Avant’s eight-step model (2005). A systematic literature search following PRISMA guidelines was performed in PubMed, Scopus, Web of Science, and Google Scholar. English and Persian studies were screened based on predefined inclusion and exclusion criteria, and duplicates were removed.Finally, 18 studies were included in the analysis. Key characteristics, definitions, antecedents, attributes, and consequences were extracted and analyzed according to the framework.Results: Defining attributes included emotional and physical exhaustion, reduced energy, feelings of helplessness, and decreased caregiving effectiveness. Major antecedents were prolonged caregiving burden, lack of social support, financial strain, and severity of the older adult’s dependency. Key consequences included anxiety, depression, physical health problems, reduced quality of life, and impaired quality of care. Burnout was defined as a multidimensional syndrome resulting from sustained caregiving demands with insufficient support.Conclusion: Burnout among family caregivers of older adults is a complex multidimensional phenomenon. Clarifying this concept can guide the development of valid assessment tools, supportive interventions, and policies to improve caregiver well-being and care quality.]]></abstract>
				<keyword_fa>فرسودگی شغلی، مراقبین خانوادگی، سالمندان، تحلیل مفهوم، واکر و اوانت</keyword_fa>
				<keyword>Burnout, Family caregivers, Older Adults, Concept analysis, Walker and Avant</keyword>
				<start_page>21</start_page>
				<end_page>37</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28299.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Farzaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghanei Zare</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فرزانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فرزانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قانعی زارع</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghaneif2@mums.ac.ir</email>
				<code>124403</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D, Student in Nursing, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifeery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad,Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری ، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abbas</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عباس</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>heidarya@mums.ac.ir</email>
				<code>124404</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Professor,  Department of Medical-Surgical Nursing, Nursing and Midwifery Care Research Center, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد، گروه داخلی جراحی ، مرکز تحقیقات پرستاری و مامایی ، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>نقش آموزش پرستاری در آماده‌سازی دانشجویان و پرستاران برای مراقبت از سالمندان: مرور روایتی</title_fa>
				<title>The Role of Nursing Education in Preparing Nurses and Nursing Students for Elder Care: A Narrative Review</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: افزایش سریع جمعیت سالمندان در جهان و ایران، نظام‌های سلامت را با چالش‌های نوینی مواجه کرده و ضرورت برخورداری پرستاران از شایستگی‌های تخصصی در مراقبت سالمندی را برجسته ساخته است. آموزش پرستاری نقش محوری در آماده‌سازی دانشجویان و پرستاران برای پاسخگویی به نیازهای پیچیده سالمندان دارد؛ با این حال، شواهد نشان می‌دهد که بسیاری از برنامه‌های آموزشی پوشش کافی، ساختارمند و مهارت‌محور در حوزه سالمندی ندارند. هدف این مطالعه، بررسی نقش آموزش پرستاری در آماده‌سازی دانشجویان و پرستاران برای مراقبت از سالمندان و شناسایی شکاف‌های آموزشی موجود بود. مواد و روش‏ها: این پژوهش یک مرور روایتی بر اساس دستورالعمل Joanna Briggs Institute (2020) است. جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science، ScienceDirect، Google Scholar و پایگاه‌های فارسی در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. پس از حذف موارد تکراری و غربالگری عنوان، چکیده و متن کامل، ۲۲ مطالعه وارد تحلیل شدند. استخراج داده‌ها با استفاده از فرم استاندارد و تحلیل با رویکرد تحلیل تماتیک براساس مراحل براون و کلارک انجام شد. یافته ‏ها: یافته‌ها نشان داد آموزش پرستاری تأثیر مستقیمی بر توسعه شایستگی‌های بالینی، نگرش حرفه‌ای و آمادگی عملی در مراقبت سالمندی دارد. با این حال، محدودیت آموزش عملی، کمبود تجارب بالینی واقعی، پوشش ناکافی مباحث تخصصی و نبود استانداردهای آموزشی یکپارچه از چالش‌های اصلی بودند.نتیجه‏گیری: بازنگری شایستگی‌محور برنامه‌های درسی، تقویت آموزش عملی و توسعه تجارب بالینی هدفمند، می‌تواند آمادگی حرفه‌ای پرستاران را ارتقا داده و کیفیت مراقبت از سالمندان را بهبود بخشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: The rapid growth of the older adult population worldwide and in Iran has posed significant challenges to healthcare systems and highlighted the need for nurses to possess specialized geriatric care competencies. Nursing education plays a pivotal role in preparing nursing students and practicing nurses to meet the complex needs of older adults. However, evidence suggests that many nursing curricula lack sufficient, structured, and competency-based geriatric content. This study aimed to examine the role of nursing education in preparing students and nurses for geriatric care and to identify existing educational gaps.Materials and Methods: This narrative review was conducted in accordance with the Joanna Briggs Institute (2020) guidelines. A systematic search was performed in PubMed, Scopus, Web of Science, Science-Direct, Google Scholar, and Persian databases for studies published between 2015 and 2025. After removing duplicates and screening titles, abstracts, and full texts, 22 eligible studies were included. Data were extracted using a standardized coding form and analyzed through thematic content analysis following Braun and Clarke’s framework.Results: The findings indicate that nursing education has a direct impact on the development of clinical competencies, professional attitudes, and practical readiness in geriatric care. Nevertheless, major gaps were identified, including limited clinical exposure, insufficient practical training, inadequate coverage of specialized geriatric topics, and lack of integrated educational standards.Conclusion: Competency-based curriculum revision, strengthened practical training, and structured clinical experiences are essential to enhance nurses’ preparedness and improve the quality of care provided to older adults.]]></abstract>
				<keyword_fa>آموزش پرستاری، مراقبت سالمندی، شایستگی بالینی، آمادگی حرفه‌ای، برنامه درسی</keyword_fa>
				<keyword>Nursing education, Geriatric Care, Clinical competency, Professional Preparedness, Curriculum</keyword>
				<start_page>38</start_page>
				<end_page>47</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28298.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Farzaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghanei Zare</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فرزانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فرزانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قانعی زارع</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghaneif2@mums.ac.ir</email>
				<code>124401</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D Student in Nursing, Student Research Committee, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری ، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>karimi moonaghi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کریمی مونقی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>karimih@mums.ac.ir</email>
				<code>124402</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Medical Sciences Education Research Center, and Nursing and Midwifery Care Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی و  مرکز تحقیقات مراقبت پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه اثر ایزوسورباید مونونیترات همراه با میزوپروستول و میزوپروستول به‌تنهایی در القای زایمان در بارداری‌های پس‌از‌موعد: یک مرور نظام‌مند و متاآنالیز</title_fa>
				<title>Comparison of the effect of isosorbide mononitrate combined with misoprostol and misoprostol alone in labor induction in postterm pregnancies: a systematic review and meta-analysis</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: بارداری پس‌از‌موعد (Post-term pregnancy) یکی از شایع‌ترین اندیکاسیون‌های القای زایمان است. در مدیریت این وضعیت، در محیط‌های بالینی از میزوپروستول و دهنده‌های اکسید نیتریک مانند ایزوسورباید مونونیترات (ISMN) استفاده می‌شود. با این حال، شواهد حاصل از کارآزمایی‌ها همچنان متناقض است. این مطالعه با هدف سنتز نتایج بالینی مدیریت بارداری پس‌از‌موعد با ترکیب ISMN و میزوپروستول در مقایسه با میزوپروستول به‌تنهایی انجام شد. 
مواد و روش‏ها: جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science، ScienceDirect، کتابخانه Cochrane، Google Scholar، ClinicalTrials.gov و پلتفرم ثبت کارآزمایی‌های بالینی WHO تا 20 ژوئن 2024 انجام شد. برای ارزیابی سوگیری در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده (RCTs) از ابزار RoB2 استفاده شد. تحلیل متاآنالیز با نرم‌افزار RevMan 5.4 انجام گرفت.
یافته‏ ها: مرور نظام‌مند شامل شش کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده و پنج متاآنالیز بود که کیفیت آن‌ها از پایین تا بالا متغیر بود. ISMN همراه با میزوپروستول فاصله زمانی از مداخله تا زایمان را به‌طور معنی‌داری به میزان 4.07 ساعت کاهش داد (95% CI:  21/5- تا 93/2-، P]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: Background: Post-term pregnancy is one of the most frequent indicators of labor induction. For post-term management, clinical settings use misoprostol and nitric oxide donors, such as isosorbide mononitrate (ISMN). But evidence from trials is controversial. This study aimed to synthesize the clinical outcomes of post-term pregnancy management with ISMN and misoprostol combined versus misoprostol alone.
Materials and Methods: The search strategy was carried out for PubMed, Scopus, Web-of-Science, Science Direct, Cochrane Library, Google Scholar, ClinicalTrials.gov, and the WHO International Clinical Trials Registry Platform until June 20, 2024. We used the second risk-of-bias (RoB2) instrument to assess the bias of randomized clinical trials (RCTs). Meta-analysis data were performed on RevMan 5.4.
Results: The systematic review included six RCTs and five meta-analyses, ranging in quality from low to high. ISMN plus misoprostol significantly reduced the interval from the intervention to the delivery by 4.07 hours (95% CI -5.21 to -2.93, P]]></abstract>
				<keyword_fa>بارداری طول‌کشیده، ایزوسورباید مونونیترات، میزوپروستول، بارداری</keyword_fa>
				<keyword>Prolonged pregnancy, Isosorbide Mononitrate, Misoprostol, pregnancy</keyword>
				<start_page>48</start_page>
				<end_page>61</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28306.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Elham</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Manouchehri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الهام</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الهام</middle_name_fa>
				<last_name_fa>منوچهری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>124437</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Nursing and Midwifery, MMS.C, Islamic Azad University, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Somayeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Makvandi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مکوندی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>124438</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Department of Midwifery, Menopause Andropause Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات یائسگی و آندروپاز، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Leila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Karimi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>لیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>لیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کریمی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>124439</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Behavioral Sciences Research Center, Life Style Institute, Faculty of Nursing, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، مؤسسه سبک زندگی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hadizadeh Talasaz</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>هادی زاده طلاساز</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hadizadehz@mums.ac.ir</email>
				<code>124433</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Nursing and Midwifery Care Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
 Assistant Professor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
	استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mona</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Larki</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>منا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>منا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>لرکی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>larkim@mums.ac.ir</email>
				<code>124434</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>, Nursing and Midwifery Care Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
 Assistant Professor, Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مکتب اگزیستانسیالیسم در پرستاری: مرور روایتی</title_fa>
				<title>Existentialism in Nursing: A Narrative Review</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: فلسفه با بررسی ماهیت وجود، ارزش‌ها و معنا، نقش کلیدی در شکل‌دهی رویکردهای اخلاقی و مراقبتی دارد. در پرستاری، اگزیستانسیالیسم با تأکید بر آزادی، مسئولیت و معنا در زندگی، توانمندسازی پرستاران برای ارائه مراقبت انسان‌محور و پاسخگو به نیازهای وجودی بیماران را ممکن می‌سازد. هدف این مطالعه، مرور کاربردهای اگزیستانسیالیسم در عملکرد بالینی، پژوهش و آموزش پرستاری است.مواد و روش‏ها: این مرور روایتی غیرنظام‌مند با جستجوی منابع در پایگاه‌های معتبر انگلیسی زبان شاملWeb of seince ، Scopus، PubMed و موتور جستجوی Google Scholar انجام شد. پس از اعمال معیارهای ورود، 25 مقاله و کتاب برای تحلیل انتخاب شدند.یافته ‏ها: در عملکرد بالینی، مفاهیمی همچون «بودن‌با»، حضور واقعی و مراقبت دلسوزانه، تعاملات پرستار–بیمار را به تجربه‌ای معنادار و همدلانه تبدیل کرده، در پژوهش، رویکردهای پدیدارشناسی و هرمنوتیک، تحلیل عمیق تجربه‌ی زیسته‌ی بیماران و توسعه‌ی ابزارهای عملیاتی مانند مدل «هرمس» را ممکن می‌سازند و در آموزش نیز، چارچوب اگزیستانسیالیستی بر رشد وجودی، شکل‌گیری هویت حرفه‌ای و تقویت مهارت‌های انسانی دانشجویان تمرکز دارد.نتیجه‏ گیری: اگزیستانسیالیسم چارچوبی جامع برای ارتقای هویت حرفه‌ای، عمق اخلاقی و مراقبت انسان‌محور ارائه می‌دهد. با توسعه برنامه‌های آموزشی کاربردی، منابع تفسیری ساده و کارگاه‌های عملی، امکان ترجمه اصول فلسفی به کنش حرفه‌ای روزمره فراهم می‌شود و تحقیقات آینده باید بر مداخلات اگزیستانسیالیستی و ارزیابی عملکرد بالینی تمرکز کنند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: Philosophy, through its exploration of the nature of existence, values, and meaning, plays a fundamental role in shaping ethical and caregiving approaches. In nursing, existentialism, with its emphasis on freedom, responsibility, and meaning in life, empowers nurses to provide person-centered care that is responsive to patients’ existential needs. This study aimed to review the applications of existentialism in clinical practice, nursing research, and nursing education.Materials and Methods: This narrative, non-systematic review was conducted through a search of English-language literature in major databases, including Web of Science, Scopus, PubMed, and the Google Scholar search engine. After applying the inclusion criteria, 25 articles and books were selected for analysis.Results: In clinical practice, concepts such as “being-with,” authentic presence, and compassionate care transform nurse–patient interactions into meaningful and empathetic experiences. In research, phenomenological and hermeneutic approaches enable an in-depth analysis of patients’ lived experiences and support the development of operational tools such as the “Hermes” model. In education, the existentialist framework focuses on existential growth, the formation of professional identity, and the enhancement of students’ humanistic competencies. Conclusion: Existentialism provides a comprehensive framework for strengthening professional identity, ethical depth, and person-centered care. Through the development of practical educational programs, accessible interpretive resources, and hands-on workshops, philosophical principles can be translated into everyday professional practice. Future research should focus on existential interventions and the evaluation of clinical performance.]]></abstract>
				<keyword_fa>اگزیستانسیالیسم، پرستاری، مراقبت انسان‌محور، تجربه زیسته، آموزش پرستاری</keyword_fa>
				<keyword>existentialism, Nursing, human-centered care, Lived experience, Nursing education</keyword>
				<start_page>62</start_page>
				<end_page>74</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28305.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Zobide</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rafat</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زبیده</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زبیده</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رفعت</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rafatzb4031@mums.ac.ir</email>
				<code>124431</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Candidate in Nursing, Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abbas</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عباس</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>heidarya@mums.ac.ir</email>
				<code>124432</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Nursing and Midwifery Care Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد، مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>نانوالیاف کیتوزان؛ راهبردی نوین در مهندسی بافت و پزشکی ترمیمی</title_fa>
				<title>Chitosan nanofibers: a new strategy in tissue engineering and regenerative medicine</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: استفاده از نانوالیاف به عنوان یکی از ابزارهای مهندسی بافت توانایی بالقوه ای در کوتاه کردن و بهبود پروسه درمان و جلوگیری از آسیب های ثانویه و بروز عفونت دارند. نانوالیاف کیتوزان به واسطه داشتن ساختار منحصر به فرد و دارا بودن گروه های آمینی و هیدروکسیل آزاد در سطح خود، برای مهندسی بافت های مختلف مثل بافت عصبی، قلبی-عروقی، پوست، استخوان و غضروف بسیار هوشمندانه عمل کرده و نتایج امیدوار کننده ای نشان داده است. هدف این مطالعه، تحلیل جامع کاربردهای بالینی و پیش‌بالینی نانوالیاف کیتوزان در پزشکی و بررسی نقش آن‌ها در بهبود ترمیم زخم، مهندسی بافت، کنترل عفونت و دارورسانی هدفمند، همراه با مرور چالش‌های ترجمه این فناوری به عرصه بالینی است.مواد و روش‏ها: پژوهش انجام شده، یک مطالعه مروری با استفاده از موتورهای جستجو Google Scholar ، Web of Science، Science Direct ، PubMed  و بررسی عناوین مرتبط با الکتروریسی، کیتوزان، مهندسی بافت و نانو الیاف تا اسفند سال 1403 صورت گرفت.یافته ‏ها: کیتوزان در مهندسی بافت، پزشکی ترمیمی و دارو رسانی هدفمند کاربردهای گسترده‌ای یافته است و مطالعات نشان داده‌اند که اشکال مختلف آن از جمله نانوالیاف، هیدروژل، نانوذرات و غشاها می‌توانند پاسخ‌های بیولوژیکی مطلوبی را در ترمیم بافت‌های مختلف از قبیل پوست، استخوان، غضروف و اعصاب ایجاد کنند. همچنین در سیستم‌های دارورسانی هوشمند و چاپ سه‌بعدی بافت‌ها کیتوزان به عنوان یک ماتریکس مناسب بسیار مطلوب عمل کرده است. نتیجه‏گیری: با تمرکز بر آخرین دستاوردهای پژوهشی، نشان می‌دهیم که چگونه این ماده طبیعی می‌تواند چالش‌های موجود در پزشکی ترمیمی را مرتفع ساخته و افق‌های جدیدی در درمان آسیب‌های بافتی بگشاید. این بررسی نه تنها بر پتانسیل‌های بالینی کیتوزان تأکید دارد، بلکه راهکارهایی برای بهینه‌سازی عملکرد آن در کاربردهای مختلف مهندسی بافت ارائه می‌دهد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background and Aims: Nanofibers, as a tool in tissue engineering, hold the potential to shorten and improve the healing process while preventing secondary damage and infection. Chitosan nanofibers, with their unique structure and the presence of free amino and hydroxyl groups on their surface, have demonstrated remarkable effectiveness in engineering various tissues, including nervous, cardiovascular, skin, bone, and cartilage tissues, yielding promising resultsMaterials and Methods: This research was conducted as a review study, utilizing databases such as Google Scholar, Web of Science, ScienceDirect, and PubMed. Titles related to electrospinning, chitosan, tissue engineering, and nanofibers were reviewed up to March 2025.Results: Chitosan has found widespread applications in tissue engineering, regenerative medicine, and targeted drug delivery systems. Studies have shown that chitosan various forms, including nanofibers, hydrogels, nanoparticles, and membranes, can induce favorable biological responses in the repair of various tissues such as skin, bone, cartilage, and nerves. Chitosan also provides a suitable platform for smart drug delivery systems and 3D tissue printing.Conclusion: By focusing on the latest research achievements, we demonstrate how this natural material can overcome existing challenges in regenerative medicine and open new horizons in the treatment of tissue injuries. This review not only emphasizes the clinical potential of chitosan but also provides strategies for optimizing its performance in various tissue engineering applications.]]></abstract>
				<keyword_fa>الکتروریسی، کیتوزان، نانوالیاف، پزشکی بازساختی، مهندسی بافت</keyword_fa>
				<keyword>Electrospinning, Chitosan, Tissue engineering, Nanofibers, Regenerative medicine</keyword>
				<start_page>75</start_page>
				<end_page>92</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28304.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Parisa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abbasi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>پریسا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>پریسا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عباسی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abbasip4032@mums.ac.ir</email>
				<code>124429</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>M.Sc. Student, Department of Medical Biotechnology and Nanobiotechnology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی‌ارشد زیست‌فناوری و نانو فناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elahe</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mahdipour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الهه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الهه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مهدی پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahdipoure@mums.ac.ir</email>
				<code>124430</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor, Department of Medical Biotechnology and Nanobiotechnology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه زیست‌فناوری و نانوفناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>پساپدیدارشناسی در پرستاری: درک رابطه انسان و فناوری در مراقبت از بیمار</title_fa>
				<title>Postphenomenology in Nursing: Understanding the Human-Technology Relationship in Patient Care</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه و هدف: ادغام فناوری‌های دیجیتال در مراقبت‌های بهداشتی، اساساً عملکرد پرستاری را متحول کرده و تعاملات پرستار-بیمار، تصمیم‌گیری بالینی و تجسم حرفه‌ای را تغییر داده است. با وجود تحقیقات فزاینده در مورد فناوری در پرستاری، درک فلسفی از این تحولات همچنان محدود است. این مقاله، پساپدیدارشناسی را به عنوان یک چارچوب مفهومی برای تحلیل روابط پیچیده و واسطه‌ای بین پرستاران، فناوری و مراقبت از بیمار معرفی می‌کند و بر چگونگی شکل‌دهی فعال ادراکات، اقدامات و ملاحظات اخلاقی توسط فناوری‌ها تأکید دارد.مواد و روش‏ها: این مطالعه از یک تحلیل مفهومی و فلسفی مبتنی بر پژوهش پساپدیدارشناسی استفاده می‌کند. مقالات مرتبط از سال ۲۰۱۸ تا 2025 با استفاده از مفاهیم کلیدی از جمله میانجیگری فناوری، تجسم، روابط هرمنوتیکی، تغییرپذیری و هم‌شکلی تفسیر شد تا بررسی شود که چگونه فناوری‌ها عملکرد پرستاری و تعاملات پرستار-بیمار را شکل می‌دهند.یافته‏ ها: فناوری‌ها مانند پرونده‌های سلامت الکترونیکی، پلتفرم‌های سلامت از راه دور و سیستم‌های نظارتی هوش مصنوعی، واسطه‌های فعال پرستاری هستند و گردش کار، قضاوت بالینی و روابط پرستار-بیمار را شکل می‌دهند. پرستاران مهارت‌های تجسمی و هرمنوتیکی برای تفسیر داده‌های فناوری توسعه می‌دهند، در حالی که فناوری‌های هوشمند تعاملات شبه‌دیگری ایجاد می‌کنند که مسئولیت مشترک و پیچیدگی اخلاقی به همراه دارد. تحلیل پساپدیدارشناسی نشان می‌دهد پرستاری و فناوری به‌طور متقابل یکدیگر را شکل می‌دهند.نتیجه‏گیری: پساپدیدارشناسی راهی انتقادی برای درک تعامل انسان و فناوری در پرستاری فراهم می‌کند، پرستاران را در محیط‌های دیجیتال توانمند می‌سازد، قضاوت بالینی را تقویت و مراقبت انسان‌محور را حمایت می‌کند. این مطالعه پیامدهایی برای عمل، اخلاق، آموزش و تحقیقات تجربی در محیط‌های بالینی دارد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: The integration of digital technologies in healthcare has fundamentally transformed nursing practice, reshaping nurse–patient interactions, clinical decision-making, and professional identity. Despite growing research on technology in nursing, philosophical understanding of these transformations remains limited.Aim: This article introduces post-phenomenology as a conceptual framework for analyzing the complex and mediating relationships between nurses, technology, and patient care, emphasizing how technologies actively shape perceptions, actions, and ethical considerations.Methods: The study employed a conceptual and philosophical analysis based on post-phenomenological research. Relevant literature from 2018 to 2025 was examined with a focus on key concepts, including technological mediation, embodiment, hermeneutic relations, variability, and co-constitution, to explore how technologies influence nursing practice and nurse–patient interactions.Results: Technologies such as electronic health records, remote health platforms, and AI-based monitoring systems function as active mediators in nursing, shaping workflows, clinical judgment, and nurse–patient relationships. Nurses develop embodied and hermeneutic skills to interpret technological data, while emerging intelligent technologies create quasi-other interactions that introduce shared responsibility and ethical complexity. Post-phenomenological analysis reveals a co-constitutive process in which nursing practices and technologies mutually shape one another.Conclusion: Post-phenomenology provides a critical lens for understanding the human–technology interplay in nursing, empowering nurses in digital environments, enhancing clinical judgment, and supporting human-centered care. The study highlights implications for nursing practice, ethics, education, and paves the way for empirical research on the lived experience of technology in clinical settings.]]></abstract>
				<keyword_fa>پرستاری، فناوری، تعامل انسان و فناوری، پساپدیدارشناسی، طبابت بالینی، سلامت از راه دور</keyword_fa>
				<keyword>Nursing, technology, Human-Technology Interaction, Postphenomenology, Clinical practice, Telehealth</keyword>
				<start_page>93</start_page>
				<end_page>105</end_page>
				<web_url>https://nnj.mums.ac.ir/article_28307.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Abbas</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عباس</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عباس</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>heidarya@mums.ac.ir</email>
				<code>124435</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Saboorifar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صبوری فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hmydsbwryfr@gmail.com</email>
				<code>124436</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>PhD student in Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>