بررسی اثر بخشی درمان نوروفیدبکی بر کاهش علایم بیش فعالی و کمبود توجه در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان ورامین در سال 1393

نوع مقاله: اصیل

نویسندگان

1 گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار، گرمسار، ایران

2 گروه فیزیولوژی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه:
بیش فعالی و نقص توجه یکی از شایع ترین اختلال های رفتاری رشدی دوران کودکی می باشد. این اختلال تبعات متعددی به دنبال دارد. در پژوهش حاضر به بررسی اثر بخشی نوروفیدبک بر کاهش علایم بیش فعالی وکمبود توجه دردانش آموزان ابتدایی پرداخته شده است.
روش کار:
این مطالعه از نوع نیمه تجربی بوده که بصورت موردی شاهدی، پیش و پس آزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهرستان ورامین با اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در سال 1393 بود، که تعداد 19 نفر از این کودکان به عنوان گروه مورد بر اساس روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و تعداد 20  نفر نیز به همین روش در گروه کنترل قرار گرفتند. در گروه کنترل هیچ آموزشی صورت نگرفت. جلسات درمانی نوروفیدبک برای گروه مورد 40  جلسه و هر جلسه آموزشی 40  دقیقه بود. داده های پژوهش در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون ومرحله پیگیری توسط پرسشنامه بر اساس مقیاس درجه بندی کانرز ازوالدین جمع آوری گردید. داده ها به وسیله نرم افزار spss13 تجزیه و تحلیل گردید.
نتایج:
تحلیل نتایج نشان دادکه درمان با نوروفیدبک باعث کاهش علائم بیش فعالی،کم توجهی وعلائمADHD درگروه مورد نسبت به گروه کنترل شده (p<0.05) و این نتایج نیز تا زمان جمع آوری داده ها در مرحله پیگیری پابرجا مانده است.
نتیجه گیری:
براساس یافته های این مطالعه، نوروفیدبک یک روش درمانی مناسب برای کاهش میزان اختلال کم توجهی و بیش فعالی در کودکان است. پیشنهاد می شود برای رسیدن به نتایج قابل اعتماد، این مطالعه در سطح وسیع تری انجام گیرد.

کلیدواژه‌ها


1.         Pasquale J A, Thomas A. . Attention Deficits and Hyperactivity in Children and Adults. Informal Health Care. 2000.

2.         S Shahim  LMaea. Prevalence of Attention Deficit Hyperactivity Disorder

in a Group of Elementary School Children. Iran J Pediatr. 2007;17(2):211-6.

3.         Kim YS, So YK, Noh JS, Choi NK, Kim SJ, Koh YJ. Normative data on the Korean ADHD Rating Scales (K-ARS) for parents and teacher. Journal of Korean Neuropsychiatric Association. 2003;42(3):352-9.

4.         Abikoff H, Nissley-Tsiopinis J, Gallagher R, Zambenedetti M, Seyffert M, Boorady R, et al. Effects of MPH-OROS on the organizational, time management, and planning behaviors of children with ADHD. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 2009;48(2):166-75.

5.         Kaplan s. The brife of psycology Argmand, Tehran. 2008;2009.

6.         Palmer ED, Finger S. An early description of ADHD (inattentive subtype): Dr Alexander Crichton and ‘Mental Restlessness’(1798). Child Psychology and Psychiatry Review. 2001;6(02):66-73.

7.         Narimani M, Rajabi S, Delavar S. Effects of Neurofeedback Training on Female Students with Attention Deficit and Hyperactivity Disorder. Arak University of Medical Sciences Journal. 2013;16(2):91-103.

8.         Breteler MH, Arns M, Peters S, Giepmans I, Verhoeven L. Improvements in spelling after QEEG-based neurofeedback in dyslexia: A randomized controlled treatment study. Applied psychophysiology and biofeedback. 2010;35(1):5-11.

9.         Zoefel B, Huster RJ, Herrmann CS. Neurofeedback training of the upper alpha frequency band in EEG improves cognitive performance. Neuroimage. 2011;54(2):1427-31.

10.       Fauzan N, Nazaruddin MS. Neurofeedback training to improve neuronal regulation in ADD: A case report. Procedia-Social and Behavioral Sciences. 2012;32:399-402.

11.       Enriquez-Geppert S, Huster RJ, Herrmann CS. Boosting brain functions: improving executive functions with behavioral training, neurostimulation, and neurofeedback. International journal of psychophysiology. 2013;88(1):1-16.

12.       Lévesque J, Beauregard M, Mensour B. Effect of neurofeedback training on the neural substrates of selective attention in children with attention-deficit/hyperactivity disorder: a functional magnetic resonance imaging study. Neuroscience letters. 2006;394(3):216-21.

13.       Arns M, de Ridder S, Strehl U, Breteler M, Coenen A. Efficacy of neurofeedback treatment in ADHD: the effects on inattention, impulsivity and hyperactivity: a meta-analysis. Clinical EEG and neuroscience. 2009;40(3):180-9.

14.       Monastra VJ. Electroencephalographic biofeedback (neurotherapy) as a treatment for attention deficit hyperactivity disorder: rationale and empirical foundation. Child and Adolescent Psychiatric Clinics of North America. 2005;14(1):55-82.

15.       Khalatbari J, Keikhayfarzaneh MM, Teimoori S, Allahi Z, Nazari A, Kohanmalek MM, et al. An Overview of the Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) in Children. International Journal of Science and Advanced Technology. 2011;1(9):246-52.

16.       Alizadeh H. Pattern of behavioral inhibition and self-control nature. Exceptional Children. 2006;3(5):323-48.

17.       H Vahedi  YZaea. Compare the effectiveness of neurofeedback treatment and medication on continuous performance improvement hyperactivity disorder. Journal of achievementspsychological 2014;4(1):161-74.

18.       N Noorizade  FMaea. The effectiveness of neurofeedback on learning disability and attention deficit disorder. Journal of Learning Disabilities. 2013;2(2):123-43.

19.       Barabasz A, Barabasz M. Treating ADHD with Hypnosis and Neurotherapy. Journal of Child Psychiatry. 2000;3:205-17.

20.       H yaghoubi  AJaea. Compare the effectiveness of neurofeedback, Ritalin and combination therapy in reducing symptoms in children with ADHD. Daneshvar (Raftar) Shahed University. 2008;15(31):70-84.

21.       Thompson M, Thompson L. The neurofeedback book: An introduction to basic concepts in applied psychophysiology: Association for Applied Psychophysiology and Biofeedback; 2003.

22.       Fox DJ, Tharp DF, Fox LC. Neurofeedback: an alternative and efficacious treatment for attention deficit hyperactivity disorder. Applied Psychophysiology and Biofeedback. 2005;30(4):365-73.

23.       Demos JN. Getting started with neurofeedback: WW Norton & Company; 2005.