برندگان جایزه نوبل در فیلد علوم اعصاب از ابتدا تا کنون

نوع مقاله: مروری

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه: امروزه جوایز علمی و ادبی بی‌شماری یافت می‌شود که جایگاه خاصی دارند؛ اما هیچ‌یک از حیث اعتبار به جایزه نوبل نمی‌رسند. با توجه به اینکه داستان تلاش‌های قهرمانانه برندگان جایزه نوبل برای محققان به‌ویژه پژوهشگران جوان پیام ارزشمندی دارد و ممکن است بتواند (هر‌چند اندک) بر نحوه تنظیم برنامه‌های آینده آن‌ها تأثیر بگذارد، در پژوهش حاضر سعی شده است به مروری بر دریافت‌کنندگان جایزه نوبل در زمینه علوم اعصاب پرداخته شود.
مواد و روشها: در مطالعه کتابخانه‌ای حاضر از کتب و مقالات مختلفی استفاده شد. سپس مطالب طبقه‌بندی و ارائه گردید.
یافته‌ها: Golgi و Cajal تحقیقاتی را درباره ساختار بنیادین دستگاه عصبی انجام دادند. بارانی به دلیل پژوهش در مورد سیستم وستیبولار گوش، Schally و Gillman به‌ دلیل تحقیق در زمینه هیپوفیز و Spray به‌ دلیل ابداع روش Split-Brain جایزه نوبل را دریافت کردند. همچنین Shrington و Adrianبه دلیل انجاممطالعاتی در ارتباط با انسفالوگرافی و ارسال پیام عصبی، Loewi و Hallett به دلیل کشف تبادلات شیمیایی پیام‌رسان‌های عصبی سیستم اتونوم، Axelord به‌ دلیل کشف مکانیسم انتقال سیستم عصبی سمپاتیک (به‌صورت مشترک با Euler و Katz)، Gasser و Erlanger به دلیل شناخت الکتروفیزیولوژی اعصاب، Ecelss به همراه Hodgkin و Huxley به ‌دلیل شناخت مکانیسم‌های درگیر در تحریک و مهار اعصاب، Hubel و Wiesel به‌ دلیل پژوهش درباره سیستم بینایی، کندل به ‌دلیل مطالعه در زمینه فیزیولوژی حافظه (به‌ همراه Carlsson و Greengard) و May-Britt به ‌همراه همسرش و O'Keefe به ‌دلیل کشف سلول‌های سامانه موقعیت‌یابی در مغز انسان به‌‌طور مشترک برنده جایزه نوبل شدند. 
نتیجهگیری: نکته‌ای که در زندگی این دانشمندان به چشم می‌خورد این است که آن‌ها تک‌بعدی نبودند و در زمینه‌های مختلف خوش درخشیدند. آن‌ها سختی‌های فراوانی را پشت سر گذاشتند و با وجود مشکلات فراوان با علاقه و پشتکار زیاد کار کردند.

کلیدواژه‌ها


1.Ghalandarabadi M, Ghadimi HR. Alfred BernardNobel and Nobel Prize. Genetics in the thirdmillennium. 2010; 8(1): 1998-2001.
2. Homayonpour H. Nobel Peace Prize for Humanity.Recognition Journal. 2002; 11:21.
3. Zargar M. Nobel Foundation and Nobel Prize. Tehran,Atena Publication. 7-8.
4. Ghalanbar Z, Kiani A, Mousavi Mouvahedi AA.Introducing Scientific Foundations: Getting to Knowthe Foundation and the Nobel Prize. Rahyaft. 2003;29: 106-111.
5. Peter Doherty. How to win a Nobel Prize? Translatedby Mahjob F. Tehran. Harir publication. 9-12.
6. Zarifi A. Nobel Prize winners in medicine andphysiology 1901-1997. Farhangestan Publication.1998; 318-320.
7. Behnam A. Nobel winners. 1th edition, Tehran,Pasargadae Publication. 2013; 172-201.
8. Bakhshi A. Nobel Prize in Medicine. Tehran. HarirPublication. 2015; 355-879.
9. Homayon pour H. Nobel Prize winners from thebeginning until now. Farzanroz Publication. Tehran.2008; 180-229.
10. Mirmalek SA. Surgeons who won the Nobel. IranianJournal of Surgery. 2008; 16(3):80-89.
11. Grzybowski A, Pietrzak K,David Hubel (1926-2013):the man who developed our understanding of vision.Neurol Sci. 2014;35(6):919-21.
12. Kandel ER. An introduction to the work of DavidHubel and Torsten Wiesel. J Physiol. 2009 ; 15:587(Pt12):2733-41.
13. Abbott A. Neuroscience: the molecular wake-up call.Nature. 2007; 447 (7143): 368–70.
14. Fuxe K. On Nobel Laureate Arvid Carlsson. J NeuralTransm (Vienna). 2019;126(4):357.
15. Andersen JK. Arvid Carlsson: an early pioneer intranslational medicine. Sci Transl Med. 2009;1(2):2ps3.
16. Lees AJ, Tolosa E, Olanow CW. Four pioneers of Ldopa treatment: Arvid Carlsson, Oleh Hornykiewicz,George Cotzias, and Melvin Yahr. Mov Disord.2015;30(1):19-36.
17. Yeragani VK, Tancer M, Chokka P, Baker GB. ArvidCarlsson, and the story of dopamine. Indian JPsychiatry. 2010 ;52(1):87-8.
18. Gandy S, Suzuki T. Paul Greengard, Ph.D. (1925-2019). Alzheimers Dement. 2019;15(9):1229-1235.
19. De Camilli P. Paul Greengard (1925-2019). Science.2019; 24:364(6442):740.
20. Kandel, Eric R. The molecular biology of memory:cAMP, PKA, CRE, CREB-1, CREB-2, and CPEB.Molecular Brain. 2012; 5: 14.
21. Savelli F, Yoganarasimha D, Knierim JJ. influence ofboundary removal on the spatial representations of themedial entorhinal cortex. Hippocampus. 2008; 18(12):1270–1282.
22. Fenton AA, Kao HY, Neymotin SA, Olypher A,Vayntrub Y, Lytton WW, Ludvig N. Unmasking theCA1 ensemble place code by exposures to small andlarge environments: More place cells and multiple,irregularly arranged, and expanded place fields in thelarger space. Journal of Neuroscience. 2008; 28 (44):11250–62.
23. Fyhn M, Hafting T, Witter MP, Moser EI, Moser MB.Grid cells in mice. Hippocampus. 2008; 18 (12):1230–1238.