بررسی سرواپیدمیولوژی توکسوپلاسما گوندی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان قائم مشهد

نوع مقاله: اصیل

نویسندگان

1 گروه قارچ شناسی و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه قارچ شناسی و انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران

3 مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران گروه میکروب شناسی و ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه

4 مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران

چکیده

چکیده
مقدمه: توکسوپلاسما گوندی یک پروتوزوئید داخل سلولی با شیوع جهانی می‌باشد که طیف گسترده‌ای از میزبان‌ها مانند انسان، پستانداران خانگی و پرندگان را آلوده می‌کند. انسان‌ها و سایر مهره‌داران به وسیله اووسیت به‌طور غیرمستقیم آلوده به انگل می‌شوند. در این ارتباط، پژوهش حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژی بیماری توکسوپلاسما گوندی در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان قائم مشهد در سال 1394 انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در ارتباط با 306 زن و مرد مراجعه‌کننده به بیمارستان قائم در سال 1394 انجام شد. در صورت رضایت فرد، پرسشنامه مشخصات دموگرافیک توسط یک فرد آموزش‌دیده تکمیل می‌گردید و به‌طور هم‌زمان خون‌گیری برای تشخیص توکسوپلاسموز انجام می‌شد. بدین‌منظور، از هر فرد پنج سی‌سی خون گرفته شد و به مدت 10 دقیقه با 2000 دور در دقیقه سانتریفوژ گردید. در ادامه، از آزمونELISA  برای اندازه‌گیری IgG (Immunoglobulin G) و IgM (Immunoglobulin M) ضد توکسوپلاسما گوندی استفاده گردید و داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS 22 و آزمون‌های T-test وFisher-exact  تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 8/5±56/25 سال بود. از میان 306 بیمار، 270 نفر (2/88 درصد) زن و 36 نفر (8/11 درصد) مرد بودند. بر مبنای نتایج اختلاف معناداری بین سن و شیوع توکسوپلاسما گوندی وجود داشت (05/0P<)؛ اما بین جنس و شیوع این تک‌یاخته اختلاف معناداری مشاهده نشد (05/0<P). همچنین، شیوع کلی IgG معادل 34 درصد به‌دست آمد که این میزان در بین زنان و مردان به‌ترتیب برابر با 4/34 و 6/33 درصد بود. شیوعIgM  نیز در مجموع معادل 6/6 درصد محاسبه گردید.
نتیجهگیری: نتایج نشان داد که شیوع توکسوپلاسموز در مشهد مانند دیگر مناطق و شهرهای ایران بالا می‌باشد و در این زمینه می‌بایست اقدامات لازم جهت پیشگیری انجام شود.

کلیدواژه‌ها


1. Kaul R, Chen P, Binder SR. Detection ofimmunoglobulin M antibodies specific forToxoplasma gondii with increased selectivity forrecently acquired infections. J Clin Microbiol. 2004;42(12):5705-9.
2. Ertug S, Okyay P, Turkmen M, Yuksel H.Seroprevalence and risk factors for toxoplasmainfection among pregnant women in Aydin province,Turkey. BMC Public Health. 2005; 5(1):66.
3. Zhou P, Chen Z, Li HL, Zheng H, He S, Lin RQ, et al.Toxoplasma gondii infection in humans in China.Parasit Vectors. 2011; 4(1):165.
4. Hajarizadeh B, Sadeghirad B, Haghdoost AA,Mirzazadeh A. The application of systematic reviewand meta-analysis concepts in summarizing thefindings of observational studies. Iran J Psychiatry.2007; 2(4):132-6.
5. Daryani A, Sarvi S, Aarabi M, Mizani A, AhmadpourE, Shokri A, et al. Seroprevalence of Toxoplasmagondii in the Iranian general population: a systematic review and meta-analysis. Acta Trop. 2014; 137:185-94.
6. Hajsoleimani F, Ataeian A, Nourian AA,Mazloomzadeh S. Seroprevalence of Toxoplasmagondii in pregnant women and bioassay of IgM positivecases in Zanjan, Northwest of Iran. Iran J Parasitol.2012; 7(2):82.
7. Hatam G, Shamseddin A, Nikouee F. Seroprevalence oftoxoplasmosis in high school girls in Fasa district, Iran.Iran J Immunol. 2005; 2(3):177-81.
8. Mousavi M, Jamshidi A, Reisi JM. Serological study oftoxoplasmosis among pregnant women of Nikshahr in2012. Razi J Med Sci. 2014; 21(123):45-53.
9. Arab-Mazar Z, Zamanian MH, Yadegarynia D.Cerebral toxoplasmosis in an HIV-negative patient: acase report. Arch Clin Infect Dis. 2016; 11(1):e30759.
10. Abdullah HM, Mahmood MA. Seroprevalence oftoxoplasma gondii among pregnant women. PolytechnicJ. 2017; 7(3):174.
11. Tamer GS, Dundar D, Caliskan E. Seroprevalence ofToxoplasma gondii, rubella and cytomegalovirus amongpregnant women in western region of Turkey. ClinInvest Med. 2009; 32(1):E43-7.
12. Song KJ, Shin JC, Shin HJ, Nam HW. Seroprevalenceof toxoplasmosis in Korean pregnant women. Korean JParasitol. 2005; 43(2):69-71.
13. Dias RC, Lopes-Mori FM, Mitsuka-Breganó R, DiasRA, Tokano DV, Reiche EM, et al. Factors associatedto infection by Toxoplasma gondii in pregnant womenattended in Basic Health Units in the city of Rolândia,Paraná, Brazil. Rev Inst Med Trop Sao Paulo. 2011;53(4):185-91.
14. Saffar M, Ajami A. Prevalence of toxoplasma gondi inpregnancy in Sari 1997-1998. J Mazandaran Univ MedSci. 1999; 9(24):1-5. [in Persian]
15. Babaie J, Amiri S, Mostafavi E, Hassan N, Lotfi P,Rastaghi AR, et al. Seroprevalence and risk factors forToxoplasma infection among pregnant women inNortheast of Iran. Clin Vaccine Immunol. 2013;20(11):1771-3.
16. Hashemi HJ, Saraei M. Seroprevalence of Toxoplasmagondii in unmarried women in Qazvin, Islamic Republicof Iran. Eastern Mediterr Health J. 2010; 16(1):24.
17. Harma M, Gungen N, Demir N. Toxoplasmosis inpregnant women in Sanliurfa, Southeastern AnatoliaCity, Turkey. J Egypt Soc Parasitol. 2004; 34(2):519-25.
18. Abu-Madi MA, Behnke JM, Dabritz HA. Toxoplasmagondii seropositivity and co-infection with TORCHpathogens in high-risk patients from Qatar. Am J TropMed Hyg. 2010; 82(4):626-33.
19. Segundo GR, Silva DA, Mineo JR, Ferreira MS. Acomparative study of congenital toxoplasmosis betweenpublic and private hospitals from Uberlândia, MG,Brazil. Mem Inst Oswaldo Cruz. 2004; 99(1): 13-7.
20. Abdi J, Shojaee S, Mirzaee A, Keshavarz H.Seroprevalence of toxoplasmosis in pregnant women inIlam province, Iran. Iran J Parasitol. 2008; 3(2):34-7.